Grupa Klimowicz

zdjecie0074a

Charakterystyka:

  • Odmiana mieszańcowa – rejestracja COBORU 2014
  • Hybrydyzacja system SAFECROSS™
  • Odporność na najszerzej występujące rasy kiły kapusty (Plasmodiophora brassicae)
  • Wysokie wyniki plonowania na zainfekowanych polach
  • Wysoka tolerancja na suchą zgniliznę kapustnych (Phoma lingam)
  • Dobra zimotrwałość
  • Wysokość roślin niska do średniej
  • Szybki rozwój roślin jesienią
  • Małe wymagania glebowe

 

 

Odmiana odporna na kiłę kapusty
(Plasmodiophora brassicae).

 

Odporność na kiłę kapusty jest skuteczna przeciwko najszerzej występującym rasom patogena, ale może być nie w pełni skuteczna przeciwko innym rasom występującym sporadycznie i/lub lokalnie. Na dzień dzisiejszy informacja na temat identyfikacji i występowania tych specyficznych ras jest niepełna. Z tej przyczyny Syngenta nie gwarantuje, że odmiana odporna na kiłę kapusty jest przydatna do uprawy w każdym rejonie i w każdych warunkach klimatycznych i glebowych, a tym samym nie odpowiada za ewentualne straty wynikłe z uprawy takiej odmiany.

 

 

Doświadczenia

  

 

 

Powierzchnie porażone kiłą kapusty w Polsce

 

Na powyższej mapie czerwonym kolorem zaznaczono powiaty, w których na polach z uprawami rolniczymi stwierdzono w glebie występowanie Plasmodiophora brassicae (kiła kapusty) w nasileniu wywołującym objawy chorobowe na rzepaku lub rzepiku. Mapę sporządzono w ramach projektu N N310 298439 finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki. Dziękujemy prof. dr hab. M. Jędryczce i dr J. Kaczmarek (IGR PAN) oraz prof. dr hab. M. Korbasowi i dr E. Jajor (IOR-PIB) za jej udostępnienie.


Kiła kapusty – rosnące niebezpieczeństwo w uprawie rzepaku

Kiła kapusty uważana jest na całym świecie za jedną z bardziej niebezpiecznych chorób roślin z rodziny kapustowatych. Choroba ta jest w stanie zniszczyć uprawy rzepaku oraz pozostałych roślin kapustnych nawet w 100 %. Plasmodiophora brassicae jest patogenem bezwzględnym porażającym wiele roślin i przez niekontrolowany wzrost powodującym uszkodzenie bądź zniszczenie korzenia głównego oraz korzeni włośnikowych. Uprawy rzepaku zagrożone są stratą plonów oraz zmniejszeniem zawartości i jakości oleju. W Polsce chorobą dotknięte są duże obszary uprawy rzepaku. Według szacunków Syngenta kiła kapusty występuje na ok. 150.000 ha, co stanowi 20 % powierzchni uprawy rzepaku w Polsce.

Odporność na kiłę kapusty – Najlepsze rozwiązanie na powierzchniach zainfekowanych
Środki zapobiegawcze, pozwalające uniknąć porażenia kiłą kapusty to:

  • zwiększenie liczby upraw w płodozmianie,
  • konsekwentne zwalczanie chwastów (przede wszystkim kapustowatych) i samosiewów rzepaku,
  • wyeliminowanie międzyplonów opartych na roślinach kapustowatych – m.in. gorczyca,
  • sprawny drenaż,
  • unikanie przenoszenia infekcji przez gruntowne mycie urządzeń i maszyn rolniczych oraz wykonywanie zabiegów na powierzchniach porażonych dopiero po zabiegach na powierzchniach wolnych od infekcji,
  • unikanie niskiego pH gleby przez wapnowanie przed siewem rzepaku.

  

 

Infekcja kiły kapusty na korzeniach rzepaku: niekontrolowany wzrost komórek prowadzi do tworzenia na korzeniach grubych narośli.

 

Ważne

W niektórych latach nie obserwuje się dużego porażenia kiłą kapusty nawet na polach, na których stwierdzono wcześniej jej występowanie. Przyczyną tego stanu są warunki pogodowe w okresie infekcji. Do porażenia rzepaku przez kiłę kapusty dochodzi najczęściej we wrześniu, a choroba do swojego rozwoju potrzebuje dwóch czynników – wysokiego uwilgotnienia gleby oraz temperatury gleby powyżej 9°C. Obniżone pH dodatkowo sprzyja rozwojowi choroby. Gdy jeden z powyższych czynników nie zostaje spełniony (uwilgotnienie lub temperatura gleby) nie dochodzi do porażenia korzeni. W takich przypadkach nie dochodzi do infekcji, natomiast zarodniki przetrwalnikowe kiły kapusty nadal pozostają w glebie (wg. różnych źrodeł mogą przetrwać w glebie 10 – 15 lat). W związku ze specyfiką choroby, na polach, gdzie występuje kiła kapusty, firma Syngenta zaleca przynajmniej jeszcze raz w cyklu zmianowania wysiew odmiany odpornej na kiłę – SY Alister.

 

Na powierzchniach, na których stwierdzono porażone rośliny, najlepszym rozwiązaniem jest uprawa odmian odpornych na kiłę kapusty. W przypadku odmian podatnych na tę chorobę dochodzi do zmniejszenia jakości i drastycznego spadku plonów, aż do całkowitej jego utraty – w zależności od warunków.

SY Alister oferuje nową perspektywę w odniesieniu do plonów na powierzchniach zainfekowanych. W segmencie odmian odpornych na kiłę kapusty nowa odmiana osiąga wyraźnie wyższe plony.

 

 

Badania nad kiłą kapusty w firmie Syngenta

SY Alister: doskonała wydajność w przypadku porażenia kiłą kapusty – wyniki 2013




SY Alister: Najwyżej plonująca odmiana z odpornością na kiłę w niemieckich badaniach porejestrowych


 

„Do dziś nie ma praktycznie chemicznych możliwości zwalczania kiły kapusty. Odporność roślin jest zatem jednym z najważniejszych elementów zintegrowanej koncepcji zwalczania choroby obok zabiegów agrotechnicznych, mających na celu poprawę higieny oraz struktury gleby i podwyższenie jej pH. Syngenta już od dawna i z wieloma sukcesami prowadzi badania w dziedzinie odporności na kiłę kapusty: w 1978 roku wprowadzono na rynek pierwszą odporną rzepę, w 1990 r. kapustę chińską, a w 2005 r. pierwsze odporne odmiany kapusty i kalafiora. SY Alister to pierwsza odmiana rzepaku odporna na kiłę kapusty osiągająca wysokie plony. Odporność rasowa oznacza, że SY Alister jest odporny na często występujące rasy patogena i daje tym samym skuteczną ochronę. Teoretycznie może się jednak zdarzyć, że uprawy SY Alister porażone zostaną przez rzadką rasę patogena, na którą odmiana nie jest odporna. Takie prawdopodobieństwo jest jednak niewielkie.”


Rico Linders, kierownik projektu odporności w Syngenta Enkhuizen/ Holandia

Do góry